Dierenverliesverdriet

Ik had eens een poes. Omdat ik eerder het huis heb verlaten dan de poes het leven is mij dat deel gespaard gebleven. Of het echt veel impact zou hebben gehad weet ik niet. Ik had nl ook eens ratten. Dido & Aeneas. Ik vond ze lief maar van hun dood herinner ik me niets. Wel dat er één vanaf een gegeven moment met haar hoofd heen en weer bleef gaan. Dat dat niet oké was wist ik wel maar veel verdriet deed me dat niet. Dat verdriet, of in ieder geval een verdriet kwam kort geleden. En met bakken tegelijk. (meer…)

Advertenties

Geaccepteerde frustraties

Een prachtige woordcombinatie, geaccepteerde frustratie. Hoe meer je erover nadenkt hoe mooier hij wordt. Ik hoorde hem voor het eerst bij de Internet Marketing Universiteit en sindsdien heeft het een semi-primaire plek in mijn systeem gekregen. (meer…)

De beste camping

Van buiten leven, een mooie omgeving zien en horen, blote voeten en slapen in een tent word ik gelukkig. Kamperen dus, maakt mij gelukkig. Kamperen gebeurt meestal op een camping. En daar schuurt het de laatste tijd ietswat. Tussen mij en de camping. Ik word er steeds vaker iets minder gelukkig. (meer…)

Ode aan alles wat het (niet) doet

Er zijn van die dingen die je altijd maar voor lief neemt, volstrekt vanzelfsprekend. Zoals bijvoorbeeld dat je vieze shirt weer schoon in de kast ligt of dat de auto gewoon start. Of de kerstkaart van tante Annie, die komt altijd. En natuurlijk de zon en de maan, zuurstof en stromend water maar dat neem ik nu maar even voor lief. (meer…)

Wanneer is iemand je vriend?

Het is tijd voor een semi beladen onderwerp: vriendschap. Wanneer is iemand je vriend? Wat is de definitie van vriendschap? Ik gooi het zo nu en dan wel eens in een groep maar dan wordt het best stil. Het laat zich moeilijk meten en passen. Daarnaast is het precair. Want ervaar jij een vriendschap net zo intens als degene met wie je de vriendschap deelt.  (meer…)

stoelgangkruiden

Voor mij stonden een heer en een dame. Zij was of leek iets deftiger dan hij. Ik zag hem vooral op de achterkant, vertederend kalend en daardoor het kleine gehoorapparaatje goed zichtbaar. Hij leek breekbaarder dan zij, zijn rug was iets krommer en er was al een lichte beef zichtbaar. (meer…)

vandaag

Vandaag was zo´n dag. Zo´n dag waarop de dingen net een beetje anders gaan. Eigenlijk begon vandaag gister al, rond een uur of 17.30. Toen haalde ik twee meisjes op, op de fiets. Eén van die meisjes is van mij, de ander daarvan zou die van mij wel willen dat die ook van mij was. Ze proberen al een tijd zusjes te worden. We waren onderweg naar het huis van het andere meisje want een dag eerder had mijn meisje aan de vader van het andere meisje het voorstel gedaan om bij hun pizza´s te gaan eten. Goed geregeld. (meer…)

magisch en nog mooi bovendien

Enkele decennia geleden kreeg ik eens de geest om iets te gaan maken, met mijn handen. Dit keer geen schilderij of vingerbreisel maar een echt gebruiksvoorwerp van hout en spijkers. Het zou een semi gemeubileerd kattenhok van meerdere verdiepingen worden en dus draaide ik enthousiast een schrootje in de schroefbank. Met veel te kleine spijkertjes spijkerde ik met een veel te grote hamer de latjes aan elkaar. Ik besloot de constructie te verstevigen met touw en plakband. En daar was het zaadje gezaaid voor van wat nu blijkt mijn creatieve oplossingsvermogen dat gepaard gaat met een apartig doorzettingsvermogen, ook al is dat kattenhok er nooit gekomen. (meer…)

Natuurverschijnselen

Er is al vaker met enige verwondering geschreven over het fenomeen van het telkens verdwijnen van hetzelfde voorwerp dat je steeds opnieuw aanschaft. Het plectrum is zo´n voorwerp. En mijn broer heeft het lang gehad met linzen. Waar gaan ze heen? Hebben ze een collectief bewustzijn? Is er een speciale ontmoetingsplek? (meer…)